De trilogie: Zolang er scheepsbouwers zingen

Een grootscheepse documentaire in drie delen over scheepswerf Boel in Temse België.
Waar grote conflikten werden beslecht met directie en patronaat.
Een documentaire van Jan Vromman.
Verder wat de delegees Jan Cap, Karel Heirbout en José De Staelen ons te vertellen hebben.

Eerste deel: Champagne! 1829-1969 (86')

De constatatie van het einde van een industrie staat in contrast met het verhaal van de groei van een bedrijf. De tonnenmaat van de schepen neemt toe: houten bootjes worden gesofistikeerde zeeschepen. Het aantal werknemers groeit. Meer dan 3000 worden het er. Maar op de scheepswerf groeit ook het schip: Van kiel tot kraaiennest, van kop tot kont.

 

Tweede deel: Roes... 1969-1986 (81')

Het zijn wonderlijke jaren, een rechtvaardiger wereld zou mogelijk zijn, andere sociale verhoudingen... De klassebewuste arbeider komt niet alleen tegenover de werkgever voor zijn rechten op, ook het conflict met de officiële vakbond tekent zich af. Tegelijk komt het bedrijf in moeilijkheden. Concurrentie met lagelonenlanden

Derde deel: Zware Kop. 1986-1997 (83')

Bijna failliet, eerste faling, bedrijfsbezetting, tweede faling, tweede bezetting, uitverkoop, de laatste schepen... Bij het relaas van dit stervensproces komen we onvermijdelijk bij de kwestie 'arbeid en toekomst'. Uit angst onze materiële welvaart te verliezen, aanvaarden we de vervreemding tegenover onze arbeid. We durven de vraag naar zinvolle arbeid niet meer stellen.

Jan Cap

Karel Heirbaut

José De Staelen

 

Als we staken kameraden,
Is ’t omdat we werkers zijn
Als we werken, kameraden
Zullen wij geen slaven zijn
Als we vragen, vragen, vragen
Maak ons dan geen verwijt
Als we vragen, vragen, vragen
Is ’t omdat we mensen zijn

Op Stapel

Op stapel, op stapel, op stapel mijn schip
klaar om te glijden
in het water, en in het slib
in montages gebouwd
en in secties vervoerd
naar den- aan en den afbouw
en door de Schelde beloerd
Gebouwd in montages
en in secties gevormd
gelast en gebrand en op
de Schelde beland
Door de Boelman zijnen arbeid
het water en het slib
met de Boelman zijn arbeid
het water en het slib
Op stapel, op stapel, op stapel mijn schip
klaar om te glijden
in het water mijn schip

klaar om te glijden

gij stapellopend schip

Tekst José De Staelen

 

Uit de nieuwjaarsgroeten van Luc Van Buynder en Lut De Geest:

Wij wensen iedereen recht op waardig werk!  Wij wensen iedereen recht op een leefbare planeet! Maar wij vrezen dat de winsthonger van het kapitalisme deze wensen nooit zal inlossen,
want het leeft bij de gratie; van opgedreven en onderbetaalde* arbeid en van een eindeloze grondstoffenroof op een eindige planeet.  (*De helft van de werkende wereldbevolking verdient minder dan 2 dollar per dag)
Maar geeft het socialisme een uitzicht op emanciperende en zelfbeherende arbeid,  een uitzicht op een duurzame en solidaire zorg voor een leefbare planeet?
Niemand heeft de waarheid in pacht en wij doen een beroep op uw creatieve verbeelding bij onze zoektocht naar het socialisme van de 21ste eeuw op de "Dag van het Socialisme" op zaterdag 20 maart om 13 uur in de Vooruit te Gent. 
Beschouw onderstaand lied als een bescheiden individuele poging om de hoop te doen herleven! Onze warme en strijdbare nieuwjaarsgroeten!


Dans, dans, dans....! (tekst op Amerikaanse traditional: Tramp, tramp, tramp....!)

Op de scheepswerf was een bal, dat de bazen heugen zal.
Men danste op de plaats waar dient gewerkt.
Veel meer vrouwen waren daar, dan het scheepsvolk bij elkaar.
Niet te stuiten waren zij zo werd gemerkt.

Refrein:
Dans, dans, dans de werkplaats vrij, dans, dans, dans en keer het tij.
Zet de bazen aan de kant. Reik elkaar lustig de hand.
Samen werken, samen feesten willen wij.

Donderprekend over 't land, riepen bazen hand in hand.
Wie werk en feest wil delen straft zichzelf.
Concurrenten feesten niet, werken dag en nacht voor niets.
Wie wil feesten sluit de poorten van de werf.

Refrein:
Dans, dans, dans de werkplaats vrij, dans, dans, dans en keer het tij.
Zet de bazen aan de kant. Reik elkaar lustig de hand.
Samen werken, samen feesten willen wij.

Maar het scheepsvolk dat hield vol, vond de werven onzer bol.
Om te praten over loon- en werkvoorwaarden.
Concurrenten werden broers. Eén bestelpunt werd de koers.
Eerlijk deelden zij het werk dat zij vergaarden.

Refrein:
Dans, dans, dans de werkplaats vrij, dans, dans, dans en keer het tij.
Zet de bazen aan de kant. Reik elkaar lustig de hand.
Samen werken, samen feesten willen wij.

Allen schreeuwden moord en brand, verdeel en heersers aller kant.
Eerlijk delen is de dood der vrije markt.
Ongelijkheid is de zweep, die de mensen werken deed.
Ieder voor zich is de motor onzer markt.

Refrein:
Dans, dans, dans de werkplaats vrij, dans, dans, dans en keer het tij.
Zet de bazen aan de kant. Reik elkaar lustig de hand.
Samen werken, samen feesten willen wij.

Maar het werkvolk sloot zich aan, bij die scheepsbouwers vooraan.
Eerlijk deelden zij het werk dat zij vergaarden.
Werk en lust werden weer één, als bij 't oogstfeest van weleer.
En de winstwolf maakte plaats voor nieuwe waarden.

Refrein:
Dans, dans, dans de werkplaats vrij, dans, dans, dans en keer het tij.
Zet de bazen aan de kant. Reik elkaar lustig de hand.
Samen werken, samen feesten willen wij.

Volgende >