| imperialisme - imperialisme |
Diverse artikelen over de nieuwe politicus.
Buitenlandpolitiek VS zal niet wezenlijk veranderen
Het enthousiasme voor de overwinning van Barack Obama is in heel Europa enorm groot. Die geestdrift is vooral gebaseerd op de veronderstelling dat president Obama een vergaande omwenteling in de Amerikaanse buitenlandse politiek zal bewerkstelligen. Maar dat laatste valt zeer te betwijfelen. (Bron De waarheid.nu)
Door Harry van Bommel *
Met zijn boodschap van verandering werd Obama niet alleen in maar ook buiten de VS de voorkeurskandidaat. We gaan er kennelijk met zijn allen van uit dat het beleid van Obama heel anders zal zijn dan dat van zijn rivaal McCain, laat staan dat van president Bush. Na het spoor van vernieling dat de laatste heeft achtergelaten, wil de wereld inderdaad die beloofde verandering en dan vooral in het buitenlandse beleid van de VS.
Maar klopt het wel dat Obama die vergaande veranderingen zal brengen? Een blik op zijn verkiezingsprogramma en zijn publieke uitspraken doet anders vermoeden. Obama is bekend geworden vanwege zijn roep om terugtrekking van de Amerikaanse troepen uit Irak. Daarmee vertegenwoordigde hij ook de mening van de grote meerderheid van het Amerikaanse volk. Gaandeweg is die stelling gematigd. De VS moet zich inderdaad terugtrekken uit Irak, schreef Obama in de New York Times, maar pas in 2010, met achterlating van een strijdkracht voor de jacht op Al Qaida en de opleiding van het Iraakse leger. Het gaat daarbij niet om een klein clubje: de Democraat Richard Danzig, die waarschijnlijk minister van Defensie wordt, had het deze zomer over een strijdkracht van tussen de 30.000 en 55.000 man.
Het is trouwens niet de bedoeling dat de vrijgekomen troepen naar huis gaan. Ze zijn bestemd voor inzet in Afghanistan, waar Obama een snelle groei van het aantal gevechtstroepen wil om de overhand te krijgen op de opstandelingen. Dat zal echter niet voldoende zijn. Het door oorlog ernstig aangetaste Amerikaanse veldleger zal onder president Obama ook verder worden uitgebouwd met 65.000 soldaten en 27.000 mariniers. Die extra troepen zullen hard nodig zijn als de nieuwe regering het door Bush geopende front tegen Pakistan verder uitbreidt. In augustus 2007 verklaarde Obama immers al zijn bereidheid om dat land binnen te vallen.
De nieuwe Democratische president zal wel toenadering zoeken tot de bondgenoten, zij het tegen een prijs: Obama en zijn vice-president Biden zullen bij de NAVO-lidstaten aandringen op de levering van 'meer troepen voor collectieve veiligheidsoperaties'. Druk op Nederland om haar troepenmacht in Afghanistan te handhaven is daarbij onvermijdelijk.
Die soldaten zullen misschien ook nodig zijn als Obama vasthoudt aan zijn belofte om Georgië het kandidaat-lidmaatschap van de NAVO te gunnen. Bij een volgende ronde van gevechten met Rusland wordt dan het hele bondgenootschap de strijd ingetrokken.
Israël
Obama's steun voor Israël toonde een opmerkelijke overeenkomst met die van zijn rivaal McCain: Obama vindt dat de veiligheid van Israël het eerste doel moet zijn van het Amerikaans Midden-Oostenbeleid. Dat standpunt komt overeen met dat van McCain, die stelde dat de VS en Israël altijd gezamenlijk moeten optreden. Dat was overigens ook het uitgangspunt van de nu nog zittende president.
Het is wellicht niet zo vreemd dat zowel Obama als McCain in hun campagnes een robuust buitenlandbeleid uitdroegen. Onder de Amerikaanse kiezers is een grote meerderheid van meer dan 80 procent voor het verbeteren van het imago van de VS in de internationale opinie. Maar tegelijkertijd wil 57 procent de Amerikaanse militaire superioriteit handhaven. De programma's van beiden weerspiegelden deze twee hoofdelementen van de publieke opinie.
Te vrezen valt overigens dat er ook onder Obama interventieoorlogen mogelijk zullen zijn. De rabiate neoconservatieve ideoloog Kagan schreef in 2007 al dat hij Obama beschouwde als een mede-interventionist. Laten we hopen dat president Obama in ieder geval niet het interventionisme als vervanging voor diplomatie gaat hanteren.
De grote verandering die het presidentschap van Obama met zich mee zal brengen, ligt vooral op binnenlands gebied, zoals de gezondheidszorg en de inkomensverdeling. Het is de Amerikanen niet kwalijk te nemen dat zij die kwesties zwaarder laten wegen dan het buitenlands beleid. Dat doen Europese kiezers meestal ook. Tegelijkertijd toont het wel een zwakte in het Amerikaanse tweepartijenstelsel. Gelukkig valt er bij ons altijd iets meer te kiezen.
* Harry van Bommel is woordvoerder buitenlandse zaken van de Tweede Kamerfractie van de SP.
Dit artikel werd gepubliceerd in de GPD-bladen op 5 november 2008
Obama Calls for Probe into 2001 Massacre of at Least 2,000 Suspected Taliban POWs by US-Backed Afghan Warlord
President Obama’s comments follow initial statements from other officials in his administration Friday who said the Department of Defense and the FBI had no jurisdiction over the mass killing by a US-backed warlord, General Abdul Rashid Dostum. A Pentagon spokesman told the Associated Press, “There is no indication that US military forces were there, or involved, or had any knowledge of this, so there was not a full investigation conducted because there was no evidence that there was anything from a DoD perspective to investigate.” The infamous Dasht-e-Leili massacre is back in the news in the wake of new evidence published in a New York Times report last Friday that shows the Bush administration blocked at least three federal investigations into the alleged war crimes. The article by journalist James Risen notes that “American officials had been reluctant to pursue an investigation because the warlord, General Abdul Rashid Dostum, was on the payroll of the CIA and his militia worked closely with United States Special Forces in 2001.” Dostum served as a defense official in the Karzai government. Last year he was suspended for threatening a rival at gunpoint and lived in Turkey in exile. But ahead of the August 20th elections, Karzai has invited him back to the country and reinstated him as military chief of staff. Democracy Now! first covered the massacre six years ago when we aired the award-winning documentary from Jamie Doran Afghan Massacre: Convoy of Death. [includes rush transcript]
Obama’s War: Thousands of Marines Battle in Helmand in Major U.S. Offensive
In Afghanistan, a powerful truck bomb killed at least 25 people today, including up to 16 schoolchildren, in a province just south of Kabul. The latest bloodshed coincided with a major American military offensive in Helmand province in the south. US forces last week launched what’s being described as the largest Marine offensive since the Vietnam War. Some 4,000 Marines and hundreds of Afghan troops are targeting areas in the Helmand River Valley to wrest it from Taliban control. We go to Kabul to speak with Wall Street Journal journalist, Anand Gopal.[includes rush transcript]
President Obama Heads to Ghana On First Official Trip to Sub-Saharan Africa
President Obama arrives in Ghana today on his first official trip to sub-Saharan Africa since becoming President. He is expected to meet Ghana"s President John Atta-Mill today and speak to the country"s parliament on Saturday in what is expected to be a major policy address outlining US policy on Africa. Why Ghana? Some say it has to do the recent discovery of oil in Ghana. A quarter of US oil imports are expected to come from West Africa by 2015, according to estimates by National Intelligence Council.[includes rush transcript
Premier Jan Peter Balkenende is dinsdag samen met minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken in Washington waar president Barack Obama hen ontvangt in het Witte Huis. De regeringsleiders ontmoetten elkaar al een paar keer op internationale bijeenkomsten, maar het is de eerste officiële kennismaking.
De ontmoeting biedt Balkenende de gelegenheid de banden aan te halen met de nieuwe president. Ze zullen onder meer spreken over de relaties tussen de VS en Nederland en Europa, de mondiale samenwerking tijdens de economische crisis, het klimaat en de verdeling van voedsel. Ook de situatie in het Midden-Oosten, Afghanistan en Pakistan komt aan de orde.
Balkenende staat redelijk vooraan in de rij officiële kennismakingen. Nederland was de afgelopen jaren in internationaal verband dan ook een opmerkelijke speler. Dat kwam vooral door de relatief grote militaire inzet in de Zuid-Afghaanse provincie Uruzgan in combinatie met ontwikkelingshulp. Met de VS, Canada, Groot-Brittannië en Australië zijn overleggen tussen ministers, hoge militairen en diplomaten aan de orde van de dag.
Maar ook is Nederland bij de Amerikanen in beeld om het economische gewicht in de VS, de vooraanstaande rol in ontwikkelingshulp en de vierhonderd jaar oude historische relatie, die dit jaar gevierd wordt.
De premier kon het goed vinden met de vorige Amerikaanse president George Bush. Nederland gaf in 2003 als een van de weinige landen politieke steun aan de Amerikaanse inval in Irak in het voorjaar van 2003. Die omstreden steun levert al jaren discussie op in Nederland. De commissie-Davids doet nu onderzoek naar de besluitvorming, die plaatshad in het eerste kabinet van Balkenende. Dat rapport wordt dit najaar verwacht.
John Pilger – Obama and Empire duurt 32 minuten.
Neem ook een kijkje op: http://www.dewaarheid.nu/
| < Vorige |
|---|